Rabhadh a fhuair bean a bha a' tuireadh, 's a leanabh air bàsachadh.
Date March 1953
Track ID 2638
Part 1 Loading...

Track Information

Original Track ID

SA1953.20.A11

Original Tape ID

SA1953.020

Summary

Warning to a distraught mother who had lost her child.

A woman lost a child and cried excessively. On the day of the funeral, she stood crying in the room where the coffin had lain. Then she felt a small hand tugging at her velvet coat. She went out into the light, and could clearly see the marks of a child's fingers on the cloth. She stopped crying.

Item Notes

The contributor heard this item in Prince Edward Island, but he does not remember much about his informants. He collected the material in 1931 and 1932.

Language

Gaelic

Genre

Story

Collection

SoSS

Transcription

An t-Urr. Tormod Dòmhnallach: Bha e air a bhacadh gu làidir a bhith a' dèanamh tuilleadh agus a' chòir de chaoidh air an fheadhainn nach maireann. Cha robh iad a' meas gun robh cus bròin a chùm cofhurtachd na toileachadh sam bith, ach a chùm cràdh agus an-shocair a-mhàin do an spioradan.

Is ioma sgeul a bha air innse mu chuid a lean ro fhada a' tuireadh 's a' gul gu geur airson an càirdean a fhuair rabhaidhean agus cronachadh obann a thug orra sgur gu grad. Ta sgeul dhiubh seo a' dèanamh luaidh air bean àraidh a chaill àilleagan de leanabh gille mu dhà bhliadhna de aois. Cho fad agus a bha an corp a-staigh air an dèilidh, rachadh a mhàthair an ceann gach greis a-steach na h-aonar a shileadh nan deur ri taobh duslach an naoidhein.

Ann an sin thàinig latha an tiodhlacaidh, agus cha bu luaithe a chuir i cùl... cha bu luaithe a chuir iad cùl ris an taigh na chaidh bean an taighe, mar a b' àbhaist, don an t-seòmar dhorcha, agus sheas i car tacain a' caoineadh 's a' tuireadh, 's a h-aodann air fhalach na dà làimh anns a' cheart bhad anns an robh a' chiste mun do ghiùlaineadh air falbh i. Cha robh i fada anns an t-suidheachadh seo co-dhiù nuair a dh'fhairich i mar gum biodh làmh neach beag a' dèanamh grèim air sgòd de a còta. Thàinig nàdar de chlisgeadh oirre - nì nach robh idir iongantach - agus ghrad-chaidh i a-mach às an t-seòmar gu seòmar eile far an robh bana-charaide no dhà dhi na suidhe.

'S e còta de shìoda bog, dubh a bha oirre, mar a their sinn velvet anns a' Bheurla. Air dhi sùil a thoirt ann an solas na grèine air a' chearb sin dheth air an do dh'fhairich i an làmh a' greimeachadh, gu dè a chunnaic i ann an sin, gu fìor shoilleir, ach làrach bois agus meòir an leanaibh bhig. Thuig i anns a' mhionaid fàth agus adhbhar an rabhaidh, agus bhon uair sin a-mach, chuir i casg air a tuireadh.