O Nìghneag, Mheall Thu Mi

S 'ighneig mheall thu, mheall thu mi, o 'ighneig mheall thu mi,
A liuthad oidhch' a thuirt thu rium nach biodh ann ach mi,
Ach fhuair thu fear bu shaidhbhire, is mheall thu mi nad chridh',
O chionn 's gu robh crodh-laoigh aige, crodh-bainnne 's annlan tì.

Nuair chunnaic mis' an toiseach thu 's ann aig a' mhans ud shuas,
Latha dhomh 's mi spealladh ann, is tusa ceangail sguab,
Nuair thàinig àm na dìnneire bu bhòidheach leam do shnuadh,
Bha còta sgiobalt' ìosal ort, is polka tidy shuas.

'S truagh nach robh mi 's m' ighneig ri dìreadh as a' ghleann,
Tighinn bhon a' mhinisteir le bòidean, daingeann, teann,
Le cùmhnantan a' phòsaidh, 's le òrdugh bhuat bhon chlèir,
'S a' dol don leabaidh phòsta leat, co ris nach còrdadh e.

Cha tug mi gaol cho mòr dhut 's nach gabh e thoirt air ais,
Nach gabh e chuir air deuchainn cho fad 's tha 'n fheur fon èadhar,
Cha dìtear air mo shùilean, co-dhiù cha leig mi leas,
Oir gheibh mi tè cho umhail riut bheir rùn dhomh anns a' bhad.

Nì mi nis co-dhùnadh an dùil 's nach tòir mi buaidh,
'S gu faigh mi t' èile dhùnas mo bhòtann ùra suas,
Cha dìtear air mo shùilean, co-dhiù cha leig mi leas,
Oir gheibh mi tè cho umhail riut bheir rùn dhomh anns a' bhad.